Ervaringen uit de praktijk

Wij hebben al diverse cliënten geholpen een flinke stap vooruit te zetten zodat ze goed in staat zijn een prettige en duurzame relatie aan te gaan.

Hieronder staan enkele praktijkverhalen.

 

De afgelopen jaren had ik korte relaties met steeds weer andere vrouwen en een knipperlichtrelatie met één specifieke dame. Aan het besef dat iedere nieuwe, zeer heftige start met deze laatste weer zou eindigen in een grote teleurstelling ontbrak het niet. Maar iedere keer ging ik opnieuw voor de bijl. Dit had te maken met (onbewuste) behoeftes waarvan ik het bestaan nauwelijks wist. Door de coachingsgesprekken en oefeningen is mij veel duidelijk geworden over mezelf. Maar nog veel belangrijker, ik kreeg daardoor ook andere gevoelens zodra ik haar weer zag. In plaats van weg te zwijmelen werd ik behoedzaam en terughoudend. Het werd me duidelijk wat ik echt in een relatie zocht, en dat kon ik niet vinden bij deze vrouw. Deze knipperlichtrelatie is sindsdien nooit meer aangegaan en inmiddels heb ik in Marleen een fantastische vrouw leren kennen waarmee ik al enige tijd samenwoon. En knipperlichten komen niet voor bij ons.

Pieter

 

In de afgelopen jaren kwam ik wel mannen tegen, werd ik verliefd en zij ook op mij, maar het hield nooit stand. Ik wilde mij niet binden of andersom. Dat terwijl ik best een relatie wilde. Toen ik bij Hans kwam, hebben we samen naar dit vraagstuk gekeken. Door de vraag uit te diepen, werd duidelijk dat ik een niet bepaald constructief denkbeeld had. Ik had het onbewuste idee dat een man die zich aan mij wilde binden niet interessant kon zijn. En tevens dacht ik dat een man die zich niet aan mij wilde binden, wel interessant is (de onbereikbare liefde). Dat werkt dus niet. Met Hans ben ik gaan kijken welke gedachte constructiever zou zijn. Door mij hier bewust van te worden, begon ik op een andere wijze naar mannen te kijken.
Het resultaat is dat ik inmiddels alweer een jaar een relatie heb met iemand die mij echt leuk vind en die ik ook heel leuk en sexy vind.

Monica

 

Ik heb altijd al moeite gehad om een vrouw te vinden die aan mijn hoge eisen voldeed. Als ik dan eindelijk iemand gevonden had die ik wel leuk vond dan praatte ik mijzelf altijd voor dat ze me toch niet zou willen. Op mijn 27 kreeg ik pas mijn eerste relatie. Niet dat ik er ook maar enige moeite voor gedaan had. Het ging gewoon vanzelf. Ik heb 13 jaar een relatie met haar gehad. Toen ging ze er vandoor met een ander. En daar stond ik dan in de single wereld met dezelfde problemen als toen ik 20 was en met een vergelijkbaar ervaringsniveau. Ik bakte er dus weer helemaal niets van. Hans zag mijn problemen en ging met mij aan de slag. Er ging een wereld voor mij open. Het zelfbeeld dat ik van mijzelf had bleek helemaal niet te kloppen. Ik bleek een vervelend stemmetje in mijn hoofd te hebben dat op de cruciale momenten mijn ego wist te verpletteren. Kansen die ik had zag ik niet en als ik ze al zag dan vond ik dat doodeng. Als een meisje mij leuk vond en ik haar ook leuk vond dan mocht ze dat nooit weten anders "zou ik met haar moeten trouwen". Een stem in mij zei dan altijd dat als ik eenmaal had laten merken dat ik iemand leuk vond dat ik die mening nooit meer bij zou mogen stellen. Ik gaf haar daarmee als het ware het "ja woord". Hans leerde mij systematisch om eerst oogcontact te maken zonder mij schuldig te hoeven voelen als ik haar later toch niet zo leuk zou vinden. Gaandeweg leerde ik steeds meer op mijn inwendige stem te letten en hij bleek mijn leven totaal te beheersen. Een paar voorbeelden: 1) als iemand een vriend heeft dan moet je er afblijven. 2)Vrouwen willen een stoere zelfbewuste assertieve man en dat ben jij niet 3) Ze vind me niet leuk, dat beeld je jezelf maar in 4) Ze is veel te jong voor jou 5) ze is zo mooi dat ze absoluut een vriend heeft enz.
Ik leerde mijn inwendige stem te herkennen en er tegenin te gaan Ik leerde kansen zien en dat bleken er opeens enorm veel te zijn. Ik leerde zelfvertrouwen te hebben en ik heb zelfs een vrouw gezoend die in mijn ogen niet perfect was. Toen ik haar later bekende dat ik toch niet genoeg voor haar voelde, kreeg ik niet eens een schuldgevoel. Ik zit nu midden in het proces en de veranderingen volgen elkaar steeds sneller op. Ik heb er vast vertrouwen in dat ik mijn droomvrouw ga vinden en dat ik een relatie met haar zal gaan beginnen. Het is gewoon een kwestie van tijd.

Richard

 

De gebruikte namen zijn omwille van de privacy niet de echte namen. De echte namen zijn bekend bij de redactie.